Sultan Mahmud İmanlı, Amelli, Bilgin Bir Hükümdardı Ama Güzel Yüzlü Değildi. Bundan Müteessir De Olmuyordu. Ne Var Ki Halk Güzel Yüzlü Hükümdarları Daha Çok Severdi. Endişesi Bundan İleri Geliyordu.
Devrinin Büyük
Velilerinden Birine Sordu:
- Efendi Hazretleri,
Malumdur Ki Halk Güzel Yüzlü Hükümdarları Daha Çok Sever. Halbuki Ben Bundan
Yoksunum. Ama Halkımın Da Beni Sevmesini İstiyorum, Bana Ne Tavsiye Edersiniz?
Allah Dostu Şu Tavsiyede
Bulundu:
- Halkın Seni Sevmesini İstiyorsan Altını Kendine
Düşman Belle... (Halkın Refah Ve Mutluluğu İçin Onu Gözünü Kırpmadan Harca).
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder