Behlül Dana Birgün Harun
Reşid'den Bir Vazife İstedi. Harun Reşid De Ona Çarşı Pazar Ağalığını
(Denetimini) Verdi. Behlül Hemen İşe Koyuldu. İlk Olarak Bir Fırına Gitti.
Birkaç Ekmek Tarttı Hepsi Normal Gramajından Noksan Geldi. Dönüp Fırıncı Ya
Sordu: "Hayatından
Memnun Musun, Geçinebiliyor Musun, Çoluk-Çocuğunla
Ağzının Tadı Var Mı?" Adam Her Soruya Olumsuz Cevap Verdi. Memnun Olduğu
Bir Şey Yoktu. Behlül Birşey Demeden Ayrıldı Ve Bir Başka Fırına Geçti. Orada
Da Birkaç Ekmek Tarttı Ve Gördü Ki Bütün Ekmekler Gramajından Fazla Geliyor, Eksik
Gelmiyor. Aynı Soruları Bu Fırının Sahibine De Sordu Ve Her Soruya Olumlu Cevap
Aldı. Bundan Sonra Başka Bir Yere Uğramadan Doğru Harun Reşid'in Huzuruna Çıktı
Ve Yeni Bir Vazife İstedi. Harun Reşid, "Behlül Daha Demin Vazife Verdik
Sana Ne Çabuk Bıktın?" Dedi.
Behlül Açıkladı:
- Efendimiz Çarşı Pazarın Ağası Varmış.
Benden Önce Ekmekleri Tartmış, Vicdanları Tartmış, Buna Göre Herkes Hesabını
Ödemiş, Bana İhtiyaç Kalmamış.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder