Güvene Lâyık Olmak

Tasavvuf Tarihinin Önemli Simalarından Zünnun Mısri (Ix. Y.Yıl) Kendisine Bir Yıl Mürid Olup Hizmet Ettikten Sonra İsm-İ Azam'ı (Allah'ın Bütün Vasıflarını İfade Eden En Yüce Adı) Öğrenmek İsteyen Yusuf Bin Hüseyin'in Arzusunu Yerine Getirmedi. Bu İsteğe Gülüp Geçti. Aradan Tam Altı Ay Daha Geçti. Yusuf Bin Hüseyin Sabırla

Hizmete Devam Etti. Bir Fırsatını Bulup İsteğini Yine Tekrarladı. Zünnun Mısri Bu Defa Yusuf Bin Hüseyin'e Ağzı Bir Bezle Bağlanmış Bir Testi Vererek, "Bunun İçindeki Hediyeyi Falan Yerdeki Filan Zata Götür" Dedi. Dikkatle Götürmesini, İçindekine Bir Zarar Gelmemesini De Ayrıca Hatırlattı. Yusuf, Hediyeyi Aldı Ve Yola Koyuldu. Yolda Kendi Kendine Söyleniyordu: "Bir Buçuk Yıldır Hizmetindeyim, Benim Bir Dileğimi Yerine Getirmeyen Şeyhim, Hizmetinde Bulunduğum Bir Buçuk Yıldır Bir Defa Ziyaretine Bile Gelmemiş Olan Bir Dostunu Hediye İle Taltif Ediyor..."

Yolculuğu Sırasında Bir Yerde Dinlenirken, İçini, Özenle Götürülmesi İstenen Bu Hediye Nedir Diye Şiddetli Bir Merak Sardı. Merakına Mağlup Olarak Testinin Ağzandıki Bezi Çözdü Ve Açtı. Açmasıyla Birlikte Bir Fare Fırt Diye Atladı Ve Çalılıkların, Arasında Kayboldu. Yusuf Bin Hüseyin Çok Üzüldü, Pişman Oldu. Emanete Hiyanet Etmişti. Artık Götürülecek Hediye Kalmadığına Göre Yoluna Devam Etmesi Gereksizdi. Çaresiz Üzüntülü Ve Mahcup Bir Halde Geri Döndü. Olacağı Kalbine Malum Olan Zünnun Mısri "Sıradan Bir Hediyenin Bile Güvenilemeyeceği Bir Kimseye İsm-İ Azam Nasıl Emanet Edilir?" Diyerek Her İsteyene Her Şeyin Emanet Edilemeyeceğini Anlatmak İstedi.