İyilik İçin Söylenen Yalan

Vaktiyle Bir Padişah, Ellerindeki Esirlerden Birini, Diğer Esirleri Kıştırtıyor, İsyana Teşvik Ediyor, Diye Cezalandırmak İstedi Bu Tür Suçların Cezası Da İdamdı Esir Bunu Bildiği İçin, "Ölümden Öte Yol Yoktur" Felsefesiyle, Kendi Dilinde Padişaha Sövüp Saydı, İyice İçini Döktü
Padişah Esirin Dilinden Anlayan Bir Vezire, "Neler Söylüyor Bu Adam?" Diye Sordu Vezir, Temiz Yaratılışlı, İyilik Yanlısı Biriydi Esirin Küfürler Savurduğunu Değil De "Ben Bir Hata Ettim Bir Padişah Olarak Sana Yakışan İse Affetmektir Allah Da Bağışlamayı Ve Bağışlayanları Sever, Diyor" Dedi Vezirin Bu Sözleri Üzerine Padişah Merhamete Geldi Ve Esiri Affetti Fakat Esirin Dilinden Anlayan Kötü Yürekli Bir Başka Vezir Müdahale Etti:

- Padişahım, Bu Esir Söylenenlerin Tam Tersine Size En Ağır Küfürleri Savurdu, Ağzına Geleni Söyledi Dedi

Padişah Yerinde Bir Soyluluk Gösterisinde Bulundu Kötü Yürekli Vezire Hitap Ederek, "Önceki Vezirimin Söylediği Yalan, Senin Söylediğin Doğrudan Daha Çok Hoşuma Gitti Senin Gammazlığına İtibar Etmiyorum" Dedi Ve Af Kararını Geri Almadı