Sen Bir Kızını Vermezsin De...

Kufe'de Bir Adam Üçüncü Halife Hz. Osman İçin "Yahudiymiş" Diye Tutturmuştu. Herkes Bunun Asılsız Olduğunu, İmkansız Olduğunu Söylüyor Ama Adam Bir Türlü İkna Olmuyordu. Bu Konu İmam-I Azam'a Da Duyuruldu. "Adamı Bu Saçma İnancından Kimse

Caydıramadı, Sununla Bir De Siz Görüşseniz" Dendi. "Hay Hay" Dedi İmam-I Azam, Bir Akşam Bu Kıza Dünürlüğe Diye Adamın Evine Gitti. Dereden Tepeden Konuştuktan Sonra Sözü Esasa Getirdi:

- Biz Allah'ın Emri, Peygamberin Kavliyle Kızına Dünür Geldik.

- Kime İstiyorsunuz Kızımı, Öğrenebilir Miyim?

- Kızını İstediğimiz Kimse Son Derece Ahlâklı, Dürüst Çok Zengin Ve Alabildiğine Cömert, Kur'an'ı Ezbere Biliyor Ve Sürekli Okuyor... (Bunların Hepsi Hz. Osman'ın Nitelikleri)

Adam Sözünü Kesti:

- Yeter, Bunlardan Bir Tanesi Bile Kızımı Vermek İçin Yeterli Meziyettir.

- Ama Bu Damat Adayının Bir Kusuru Var, Kendisi Yahudi.

-Adam Parladı:

- Nasıl Olur, Benim Kızımı Bir Yahudiye İstersiniz?

İmam-I Azam İçin Artık Taşı Gediğine Koymanın Zamanı Gelmişti:

- Sen Bir Kızını Yahudiye Vermezsin De Hz. Peygamber İki Kızını Birden Bir Yahudiye Nasıl Verir? Deyince Adamın Artık Bir İnat Ve İtiraza Mecali Kalmadı, Bilinen Gerçeği Kabul Etti.

(Hz. Osman Peygamberimizin Damadıydı, Önce Bir Kızıyla Evlenmiş, O Ölünce Diğer Bir Kızıyla Evlenmişti. Bunun İçin Hz. Osman'a "Zi'nnureyn'' (İki Nur Sahibi) Denmiştir.)